Vergeet dan mensen met een beperking niet!
Wij zien in het coalitieakkoord Utrecht goede ambities, maar inclusie voor mensen met een beperking blijft te vaak impliciet
Utrecht presenteert zich als een stad voor iedereen. Het nieuwe coalitieakkoord staat vol plannen voor gelijke kansen, inclusie en toegankelijkheid. Toch dreigt een grote groep inwoners opnieuw buiten beeld te raken. Volgens ons ontbreekt in het akkoord te vaak de expliciete aandacht voor hen.
Mooie ambities, weinig concrete uitwerking
We zien positieve ontwikkelingen. Zo wil de gemeente werken aan inclusieve speelplaatsen en wordt de toegankelijkheidsnorm NEN9120 toegepast bij nieuwbouwprojecten. Ook het voornemen om woningzoekenden te betrekken bij nieuwe bouwplannen biedt kansen om toegankelijkheid vanaf het begin mee te nemen.
Maar daarmee is de inclusieve stad nog geen vanzelfsprekendheid.
“Op veel plekken lezen we mooie ambities, maar niet hoe die in de praktijk toegesneden worden voor mensen met een beperking.”
Toegankelijkheid mag geen bijzaak zijn
Het Utrechtse mobiliteitsbeleid richt zich nadrukkelijk op lopen, fietsen, deelmobiliteit en openbaar vervoer. Wij vinden het essentieel dat daarbij ook wordt gekeken naar inwoners die afhankelijk zijn van hulpmiddelen of aangepast vervoer.
Wat gebeurt er bijvoorbeeld met algemene gehandicaptenparkeerplaatsen als het aantal parkeerplekken verder wordt verminderd? Zijn er voldoende voorzieningen voor aangepaste fietsen? En als er nieuwe verbindingen komen, zoals de geplande trappen vanaf de Moreelsebrug naar de perrons, wordt dan ook gedacht aan liften en andere toegankelijke alternatieven?
“Een stad is pas toegankelijk als iedereen zich zelfstandig en gelijkwaardig kan verplaatsen.”
Van speelplaats tot studentenwoning
Ook op andere terreinen zien we risico’s. Vergroeningsprojecten zoals tegelwippen zijn sympathiek, maar kunnen leiden tot smallere en minder toegankelijke trottoirs. Bij de bouw van studentenwoningen rijst de vraag of studenten met een beperking voldoende worden meegenomen in de plannen. En wanneer bruggen, speelplaatsen of andere openbare voorzieningen worden vernieuwd, zou toegankelijkheid vanzelfsprekend onderdeel van het ontwerp moeten zijn.
Volgens ons geldt datzelfde voor onderwijs, werk, sport, cultuur, horeca, evenementen en wijkvoorzieningen.
“Steeds weer ontbreekt de expliciete vraag: kan iedereen hier gebruik van maken?”
Ongelijk investeren voor gelijke kansen
Het coalitieakkoord besteedt veel aandacht aan inwoners die achterstanden ervaren door armoede of discriminatie. We onderschrijven het belang daarvan, maar tegelijkertijd worden mensen met een beperking eveneens structureel geconfronteerd met ongelijkheid.
We pleiten ervoor om ook deze groep nadrukkelijk mee te nemen in het streven naar gelijke kansen.
“Wie leeft met een beperking of chronische ziekte staat vaak al op achterstand voordat hij of zij kan deelnemen aan onderwijs, werk, sport of cultuur. Die realiteit verdient meer aandacht.”
Geef de ongehoorde stem een plaats
We roepen het nieuwe stadsbestuur op om mensen met een beperking of hun vertegenwoordigers, actief te betrekken bij participatietrajecten, burgerberaden, beleidsontwikkeling en gemeentelijke besluitvorming. Niet als sluitpost, maar als vanzelfsprekende gesprekspartner in een zo vroeg mogelijk stadium.
Utrecht noemt zich een mensenrechtenstad. Volgens ons hoort daar ook een stevige verankering van het VN-Verdrag Handicap bij. Die vinden we niet terug in de plannen.
“Als Utrecht echt een stad voor iedereen wil zijn, moet de stem van mensen met een beperking luid en duidelijk doorklinken in alle plannen voor de toekomst. Alleen dan wordt inclusie meer dan een ambitie en groeit Utrecht uit tot een stad die daadwerkelijk voor iedereen toegankelijk is.”